سهاره ویښ یم بیده نه که رابولی مرغی
هغه د خدای په غزل مستی سندربولی مرغی

کاشکی چی ستاسو په انګړ کی یوه شنه ونه شم
لاندی تری ټال وی ستا . په سرکی یی راټولی مرغی

د زړه پرکښت باندی یرغل راوړی فطرت د نغمو
دایی فطرت دی چی غنم خوری او یا شولی مرغی

په پنجرو کی چی نغمی دآزادی غږوی
ستا شاعر زړکی کاروانه دی همځولی مرغی